Wat is Fooling?
In
het dagelijks leven strijden onze innerlijke stemmen voortdurend om voorrang.
Als ik bijvoorbeeld bij de bakker sta te wachten
 |
twijfel ik over welk brood ik wil kopen, |
|
heb ik zin in een croissant, |
|
vind ik de croissants te duur, |
|
vind ik mijzelf veel te zuinig, |
|
voel ik me aangetrokken tot het meisje achter de balie, |
|
denk ik dat mijn vriendin het niet leuk vind dat ik het meisje aantrekkelijk vind, |
|
vraag ik mij af waarom het meisje vriendelijk naar mij lacht, |
|
ben ik moe, |
|
wil ik energiek en leuk overkomen, |
|
erger ik me aan een andere klant die haast heeft. |
Als ik dan eindelijk aan de beurt ben, bestel ik gewoon een half volkoren en dat is het dan. Mensen zouden raar opkijken als ik al deze innerlijke stemmen uit zou spreken. Dat doe je namelijk niet! Dat is van de gekke.
Theater
Fooling
is een improvisatiemethode, waarbinnen je juist wél de innerlijke stemmen laat
zien. Je kunt ze fysiek, verbaal, muzikaal of in een personage op de vloer
zetten. Alle stemmen mogen er zijn, en kunnen zelfs met elkaar een dialoog
aangaan. Een speler kan zijn stemmen alleen in een solo uitspelen, maar er
kan ook samenspel met meerdere spelers ontstaan. Zo ontstaat een theatervorm met persoonlijke, oorspronkelijke en
fantasievolle thema’s en verhalen in een eigen structuur en vorm.
Maskers
De
‘vertolkte stemmen’ noemen we binnen fooling ‘maskers’. Je kunt ze ook
vergelijken met archetypes. Om deze maskers te herkennen en uit te spelen is het
belangrijk om:
|
open en ontvankelijk te zijn voor wat er in je leeft, |
|
in het ‘hier en nu’ te kunnen blijven, |
|
bewust te zijn van waardeoordelen |
|
je veilig te voelen om dit met medespelers en publiek te delen. |
|
theatrale middelen te beheersen. |
Om al deze vaardigheden te leren en te oefenen zijn er speciale foolstrainingen.
Foolstraining
Uitgangspunt
bij de training zijn eigenschappen van het archetype Fool, in het Nederlands te
vertalen als de Dwaas, Gek, Zot of Nar. De Fool staat symbool voor o.a.
vertrouwen, spontaniteit, kijken zonder waardeoordeel, kind zijn en openheid.
Deze eigenschappen en vaardigheden zijn nodig om vrij te improviseren. Daarnaast
maakt de training veel gebruik van bewegingsimprovisatie. Het verschil tussen
‘speler zijn’ en ‘toeschouwer zijn’ is een thema dat veel terugkeert in
de trainingen.
Franki Anderson
Fooling
is ontwikkeld door Franki Anderson (UK). Na haar danscarrière ontwikkelde zij
deze methode om een helemaal geïmproviseerde theatersolo te kunnen spelen.
Vanuit de foolsmethode ging ze trainingen geven in heel Europa. Deelnemers van
die trainingen ontwikkelen op dit moment trainingen en nieuwe
voorstellingsvormen vanuit haar methode.
|
Zelf schrijft Franki Anderson over Fooling: De Fool is een onderdeel van onszelf dat met onschuld naar het leven kijkt en niet bang is te zeggen wat het ziet, zoals het kind dat uitriep ‘de Keizer heeft geen kleren aan’ omdat het nog vrij was van de sociale regels van zelfcensuur. De Fool speelt op de rand, met één voet op de stevige grond van het bekende en de andere zwevend boven de afgrond van het onbekende. De Fool speelt slechts alleen om het genot van het spelen, gaat er helemaal in op, zonder zich te bekommeren over slagen of falen. Vaak smoren wij de innerlijke stem van onze Fool uit angst om voor gek te staan, en verliezen daardoor het contact met de wijsheid en de gemakkelijke toegang tot spontane creativiteit die het ons kan bieden.”
|
